ایران, سرزمین نجیب زادگان
با درود.امروز می خواهم درباره واژه زیبای ایران توضیح بدهم.ایران در زبان اوستایی به صورت "اییریه" و در پارسی باستان به صورت "اریه" آمده است. ایر یا همان آریا در اوستا به معنی شریف و نجیب زاده و نژاد اصیل است. پسوند "ان" نیز در اینجا قید مکان است و روی هم واژه ایران یعنی سرزمین نجیب زادگان؛
واژه اوستایی اییریه در زبان پارتی آریان و در پهلوی ساسانی ایران آمده است, در زمان ساسانیان ایران را ایرانشهر نیز می نامیدند که منظور همان سرزمین ایران است.در این رابطه پیوستگی یا بهتر است بگوییم وابستگی زبان های دیگر به پارسی باستان را می بینیم.چنانچه می دانیم در قاره اروپا کشوری به نام ایرلند(ایرلند شمالی و ایرلند جنوبی) وجود دارد که"لند" در زبان بریتانیایی معنی سرزمین را می دهد و ایر از همان واژه اوستایی گرفته شده است؛
ونیز زادگاه زرتشت مکانی به نام ایرانویج نقل شده است, پسوند ویچ در اینجا معنی تخم نژاد را می دهد وچنانکه می دانیم در زبان روسی ویج با اندکی تغییر به ویچ تبدیل گشته که همین معنی را دارد.وابستگی زبان عربی نیز کاملا مشهود است. واژه ویج در عربی با تغییراتی که پس از سال های زیاد شکل گرفت, به صورت بیز یا بیض آمده که باز همان معنی نژاد می دهد؛
البته در آینده درباره وابستگی زبان های دیگر به زبان اوستایی بیشتر می نویسم؛